ನೋಡಿದೆ – ಗುರುಗಳ ನೋಡಿದೆ
ನೋಡಿದೆನು ಗುರುರಾಘವೇ೦ದ್ರರ
ಮಾಡಿದೆನು ಭಕುತಿಯಲಿ ವ೦ದನೆ
ಬೇಡಿದೆನು ಕೊ೦ಡಾಡಿ ವರಗಳ
ಈಡು ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವ ಗುರುಗಳ
ಮೊದಲು ಗಾ೦ಗೇಯ ಶಯ್ಯಜನು ಈ
ನದಿಯ ತೀರದಲಿಲ್ಲಿ ಯಾಗವ
ಮುದದಿ ರಚಿಸಿ ಪೂರೈಸಿ ಪೋಗಿರ-
ಲದನು ತಮ್ಮೊಳು ತಿಳಿದು ತವಕದಿ
ಹೃದಯ ನಿರ್ಮಲರಾಗಿ ರಾಗದಿ
ಬುಧಜನರ ಸಮ್ಮೇಳದಲಿ ಸಿರಿ-
ಸದನ೦ಘ್ರಿಯ ತಿಳಿದು ನೆನೆವರ
ಉದಿತ ಭಾಸ್ಕರನ೦ತೆ ಪೊಳೆವರ || ೧ ||
ಅಲವಬೋಧ ಮಿಕ್ಕಾದ ಮಹಮುನಿ
ಗಳು ಸಾ೦ಶರು ಒ೦ದು ರೂಪದಿ
ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಿತ್ಯದಲಿ ಇಪ್ಪರು
ಒಲಿಸಿಕೊಳುತಲಿ ಹರಿಯ ಗುಣಗಳ
ತಿಳಿದು ತಿಳಿಸುತ ತಮ್ಮ ತಮಗಿ೦-
ದಧಿಕರಿ೦ದುಪದೇಶಮಾರ್ಗದಿ
ಕಲಿಯುಗದೊಳು ಕೇವಲ ಕತ್ತಲೆಯ
ಹರಿಸುವ ಸೊಬಗ ಸ೦ತತ || ೨ ||
ರಾಮ ನರಹರಿ ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣರ
ನೇಮದಿ೦ದೀ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಪದ
ತಾಮರಸ ಭಜನೆಯನು ಮಾಳ್ಪರು
ಕೋಮಲಾ೦ಗರು ಕಠಿಣಪರವಾದಿ
ಸ್ತೋಮಗಳ ಮಸ್ತಕಾದ್ರಿಗೆ
ಭೂಮಿಯೊಳು ಪವಿಯೆನಿಸಿದ ಯತಿ
ಯಾಮ ಯಾಮಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಶುಭ
ಕಾಮಿತಾರ್ಥವ ಕರೆವ ಗುರುಗಳ || ೩ ||
ನೂರು ಪರ್ವತ ವರುಷ ಬಿಡದಲೆ
ಚಾರು ವೃ೦ದಾವನದಲಿ ವಿ
ಸ್ತಾರ ಆರಾಧನೆಯು ತೊಲಗದೆ
ವಾರ ವಾರಕೆ ಆಗುತಿಪ್ಪುದು
ಸಾರೆ ಕಾರುಣ್ಯದಲಿ ಲಕುಮೀ
ನಾರಾಯಣ ತಾ ಚಕ್ರರೂಪದಿ
ಸಾರಿದವರಘ ಕಳೆದು ಇವರಿಗೆ
ಕೀರುತಿಯ ತ೦ದಿಪ್ಪುದನುದಿನ || ೪ ||
ಮಿತವು ಎನದಿರಿ ಇಲ್ಲಿ ದಿನದಿನ
ಕತಿಶಯವೆ ಆಗುವುದು ಭೂಸುರ
ತತಿಗೆ ಭೋಜನ ಕಥಾಶ್ರವಣ ಬಾ
ರತಪುರಾಣಗಳಿ೦ದಲೊಪ್ಪುತ
ಕ್ಷಿತಿಯೊಳಗೆ ಮ೦ಚಾಲೆ ಗ್ರಾಮಕೆ
ಪ್ರತಿಯು ಇಲ್ಲವೆ೦ದೆನಿಸಿಕೊಬುದು
ಪತಿತ ಪಾವನ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲನ
ತುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ ಮೆರೆವ ಗುರುಗಳ || ೫ ||
ಅಂಜುವೆವು ನಿನ್ನ ಕಪಟನಾಟಕ ತನಕೆ
ಅಂಜುವೆವು ನಿನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ
ಅಂಜುವೆವು ನಿನ್ನ ಅಗಣಿತ ಗುಣಕ್ಕೆ
ಅಂಜುವೆವು ನಿನ್ನ ಕಾಲಾಖ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ
ಅಂಜುವೆವು ಅಂಜಿ ಅಂ[ಜ]ಲಿಬೇಕು ನಿನ್ನ ಧೊರತನಕ್ಕೆ
ಪ್ರಾಂಜಲಿ ಮುಗಿದು ನಮೋನಮೋಎಂಬೆ
ಮುಂಜಿಯಾಗದ ಮುನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಪಡದೆ
ಸಂಜೆಯಮಾಡಿ ಸೈಂಧವನ ಕೊಂದು
ಅಂ[ಜ]ನೆಸುತ ಕೇತುವಿನ ಸಾಕಿದೆ
ಅಂಜುವೆವು ನಿನ್ನ ಮರೆಮೋಸತನಕ್ಕೆ
ಅಂಜನಾಭ ಖಂಡದೊಳು ಪುಟ್ಟಿಸಿ ಕರ್ಮ
ಭುಂಜಿಸಿ ಹಲುಬುವಂತೆ ಎನ್ನ ಮಾಡಿದಿ
ಕಂಜನಾಭನೆ ನಿನಗೇ ಎನಬಾರದು
ಗಂಜಿಹಾಕುವೆನೆಂಬೊ ಗರ್ವಾವು ನಿನಗೆ
ಅಂಜದಲೆ ನಿನಗೆ ನುಡಿದೆನಾದಡೆ ಅದ
ಕಂಜಿಕೆ ನಿನಗೇನು ಲೇಶವಿಲ್ಲ
ಗುಂಜಿದವರಿಗೆ ವಜ್ರಪಂಜರಾಗುವೆ
ಕುಂಜರವರದ ಶ್ರೀ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ, ಪ್ರಾ
ಭಂಜನ್ನ ಪಾಪ ಜೀಮೂತಕ್ಕೆ ಅಜಿತಾ ||
ಮಟ್ಟ ತಾಳ
ಒಂದು ಕರ್ಮವನ್ನು ತಂದು ನಮಗೆ ಹಚ್ಚಿ
ಇಂದಿರೆ ರಮಣನೆ ಅಂದು ಸೃಜಿಸಿ ಜಗವ
ಒಂದೊಂದು ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುಗೆಡಿಸಿ ಭವದ
ಸಿಂಧುವಿನೊಳಗಿಟ್ಟು ಪೊಂದಿಸಿದೆ ಹೀಗೆ
ನೊಂದು ನೋವಾದರು ಅಂದೇ ಬಲ್ಲದಲೆ
ಅಂದರೆ ನಿನಗರಿಂದೇನಾಗುವದೊ
ತಂದೆ ತಂದೆಯ ತಂದೆ ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲ ದೀನ
ಬಂಧುವೆ ನಿನಗೊಮ್ಮೆ ಅಂದಾರೆ ಬಿಡುವ ||
ರೂಪಕ ತಾಳ
ಏನಾಗುವದು ನಿನಗೆ ನಾನಂದ ನುಡಿಗಳು
ಹಾನಿ ವೃದ್ಧಿಗಳಿಲ್ಲದ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ
ಕೇಣಿಗೊಂಡಾನೀಚ ಮಾನವ ನಾನಯ್ಯ
ಏನರ ಮನವೆನ್ನಾಧೀನವಲ್ಲವೆ ಕೇಳು
ಭಾನುಕುಲೋದ್ಭವ ವಿಜಯ ವಿಠಲ ನಿನಗೆ
ಏನೇನು ಅಂದರೆ, ಊನ ಆಗುವದೇನೊ ||
ಝಂಪೆ ತಾಳ
ಕಡಿಮೆ ಆಯುಷವೆಂದು ನುಡಿವೆನೆಂದಾದರೆ
ಕಡೆಯಾವದು ನಿನ್ನ ದಿವಸಗಳಿಗೆ
ಕುಡಿಯಲಿ ನೀರು ದೊರಕಲಿ ಬ್ಯಾಡವೆಂಬೆನೆ
ಪಡದೆ ನಿನ್ನುಂಗುಟದಲಿ ಗಂಗೆಯ
ಒಡಲ ಕ್ಷುಧಿಯನ್ನು ವೆಗ್ಗಳಿಸಿದೆಂಬೆನೆ
ಬಿಡದೆ ಎಂದಿಗೂ ನೀನು ನಿತ್ಯತೃಪ್ತ
ಕಡು ದಾರಿದ್ರ್ಯ ನಾಗಿನ್ನಿರು ಪೋಗು ಎಂಬೆನೆ
ಒಡನೆ ಇಪ್ಪಳು ಲಕುಮಿ ನಿನ್ನ ಗಲದೆ
ಉಡಲಿ ವಸನವ ಕಾಣದಲೆ ಪೋಗು ಎಂಬೆನೆ
ಕಡುರಮ್ಯವಾದ ಪೀತಾಂಬರವೊ
ಬಡವನಲ್ಲ ನೀನು ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲ ನಿನಗೆ
ಎಡಬಿಡದೆ ನುಡಿದವನು ಅವನೆ ದಾರಿದ್ರ||
Sri Madhwacharyaru in TantraSaraSangraha has stated”Poojascha Bhagavan nityam Chakrabja mandale”;
everyday wherever/whenever possible Chakrabja Mandala rangoli has to be drawn and the Saligrama/Devara Pooje has to be done on this rangoli.
Chakrabja Mandala is a unique sacred chart utilised for the mediation of God designated Ghruni (the name meaning most compassionate) – He is meditated as most compassionate.
The chart has seven Avaranas i e boundaries. In the last Aavarana, the forms of the God conveyed by 51 symbols Am, Aam etc are present. In other Aavaranas, the presiding forms of stars, planets, years, months, days etc are present.
Two most important aspects of this chart are
Presence of the Keshava etc twenty four forms of the supreme God.
Presence of Eight Mahamanthras.
Vijayadasaru has composed kankana kara suladhi that explains chakrabja mandala.
ರಾಗ: ಭೈರವಿ ಧೃವ ತಾಳ
ಕಂಕಣಾಕಾರವನ್ನು ಬರೆದು ಅದರ ಮಧ್ಯ |
ಓಂಕಾರ ಎರಡು ಎಡ-ಬಲದಿ ರಚಿಸಿ |
ಶಂಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡುವೆ ಘೃಣಿಯೆಂದು ಲಿಪಿಸಿ ಮೀ |
ನಾಂಕನಯ್ಯನ ಪೀಠಸ್ಥಳವಿದೆಂದು |
ಬಿಂಕದಲಿ ಸ್ವರದೊಳಗೆ ಕಡಿಯಣಾ ಸ್ವರವೆ ಎರಡಾ |
ಲಂಕಾರವನೆ ಮಾಡಿ ಅದರ ಬಳಿಯ |
ಕಂಕಣಾಕಾರವನ್ನು ಒಳಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು |
ಮಂಕುಮತಿಯ ತೊರೆದು ತ್ರಿಕೋಣಸುತ್ತಿಸಿ |
ಶ್ರೀಂಕಾರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಕ್ಲೀಂಕಾರ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ |
ಹ್ರೀಂಕಾರ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ ಮೂರು ಮೂಲೆಗೆ ಬರೆಯೊ |
ಪಂಕಜ ಪಾಣಿಯು ಶ್ರೀ – ಭೂ – ದುರ್ಗಾನಾಮಕಳು |
ಪಂಕಜಾಕ್ಷನ ರೂಪ ಮೂರು ಉಂಟು |
ಕಂಕಣಾಕಾರ ಮರಳೆ ತ್ರಿಕೋಣ ಮೇಲೆ ಬರೆದು |
ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಇದೆ ದ್ವಿತೀಯ ವಲಯ |
ಪಂಕಜ ಮಿತ್ರ ಸೋಮ ಅಗ್ನಿ ಜನರ ನಾಗ
ಕಂಕಣ ಅನಲ ವರುಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ರಚಿಸಿ |
ಕಿಂಕರ ಜನಪಾಲ ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲ ಅಕ |
ಳಂಕನ ಭಜಿಸುವುದು ಹೃದಯದಲಿ ತಿಳಿದು ||೧||
ಮಟ್ಟ ತಾಳ
ಕರಿ ಅಜ ರಥ ವೀಥಿ ಎಂದೆಂಬುವೆ ಮೂರು |
ಬರೆದು ಇದಕೆ ಹನ್ನೆರಡು ರಾಶಿಗಳು ವಿ- |
ಸ್ತರವಾಗಿ ಉಂಟು ಎರಡೆರಡು ವೊಂದು ಕಡೆ |
ಅರಿವದು ಸ್ಥಿಮಿತ ಸಮಗತಿ ತ್ವರಗತಿ ಸೂರ್ಯನ್ನ |
ಎರಡು ನಾಲಕು ಕೋಣೆ ವಿರಚಿಸಿ ಅದರ ಮೇಲೆ |
ಮರಳೆ ಮಧು – ಮಾಧವಾ ಕರೆಸುವ ಋತು ಒಂದು |
ಬರೆದು ಪ್ರಣವ ವಿವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಮ |
ಸ್ಕರಿಸು ಜ್ಞಾನಾತ್ಮನೆಂದು |
ಧರಿಸು ಈ ಪರಿ ಮೂರು ಎರಡು ಕೋಣಿಯ ಮಧ್ಯ |
ತರುವಾಯ ಮಾಸ – ಋತು ವರುಷ ತಾರಕ ಸಂ |
ಸ್ಮರಿಸಿ ಕ್ರಮ ವರ್ಣ ಹರಿ ಐಶ್ವರ್ಯಾದಿ |
ಪರಮ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಶಿರಸು ಮೊದಲು ಮಾಡಿ |
ಕರತಳ ಪದತನಕ ಚರಿತೆಯಾಕೊಂಡಾಡು |
ಗುರುತು ಆರು ಕೋಣೆ ಸರಿ ಉಪರಿಭಾಗ |
ಎರಡರ ಮಧ್ಯ ವರಣಂಗಳು ಉಂಟು |
ಅರಹುವೆ ಪ್ರಥಮದಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ನಾಲ್ಕು ೧. – “ಅ,ಆ,ಕ,ಖ,ಡ,ಢ,ಮ,ಯ” |
೨. ಎರಡೆನೆಯ ಮನಿಯಲ್ಲಿ ವರಣಗಳಿಪ್ಪವಯ್ಯ |
“ಇ,ಈ,ಉ,ಊ,ಗ,ಘ,ಣ,ತ,ರ,ಲ” |
೩. ಸ್ಮರಿಸು ಮೂರನೆ ಮನಿಯಲ್ಲಿರುತಿಪ್ಪ ಮಾತ್ರ “ಋ,ೠ,ಲೃ,ಲೄ,ಙ,ಚ,ಥ,ದ,ವ,ಶ” |
೪. ಕರಿಸಿಕೊಂಡವು ಇನಿತು ನಾಲ್ಕನೆ ಸ್ಥಾನದಲಿ
“ಎ,ಐ,ಛ,ಜ,ಧ,ನ,ಷ,ಸ” |
೫. ವರಣಂಗಳು ಗ್ರಹಿಸು ಐದನೆ ಮನಿಯಲ್ಲಿ |
“ಓ,ಔ,ಝ,ಞ,ಪ,ಫ,ಹ,ಳ” |
೬. ನಿರುತ ಇಪ್ಪದು ಕೇಳಿ ಕಡಿಯಣ ಮನಿಯಲ್ಲಿ |
“ಅಂ,ಅಃ,ಟ,ಠ,ಬ,ಭ,ಕ್ಷ” ಬರೆದು ಈ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಆರುಮನಿಯ ಮಧ್ಯ |
ಸರಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎನ್ನಿ ತರುವಾಯ ನಾಲ್ಕು |
ಎರಡೂ ವಲಯಾಕಾರ ಎರಡು ಕೋಣಿಯ ಗಣಿತ |
ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ ಮನದಲ್ಲಿ ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿ |
ಪರಮಪುರುಷ ನಮ್ಮ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ಮೂರ್ತಿಯ |
ಸ್ಮರಿಸು ಅಜ್ಯಾದಿಗಳ ನರಸಿಂಹ ಪರಿಯಂತ ||೨||
ರೂಪಕ ತಾಳ
ಆರು ಕೋಣಿಯ ಮೇಲೆ ವರ್ತುಳಾಕಾರವನ್ನು |
ಚಾರುವಾಗಿ ಬರೆದು ಅದರ ಸುತ್ತಲು ಎಂಟು |
ವಾರಿಜ ದಳವನ್ನು ರಚಿಸಿ ರಮ್ಯವಾಗಿ |
ಸೌರಿ ಸ್ವರ್ಭಾನು ಗುರು ಬುಧ ಶುಕ್ರ ಚಂದ್ರಮ |
ಧಾರುಣಿಸುತ ಕೇತು ಇವರನ್ನ ಮಧ್ಯ |
ಹಾರೈಸಿ ಬರೆದು ಇವರಿವರ ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಓಂ-|
ಕಾರ ಸಹಿತವಾಗಿ ನಮೋನಾರಾಯಣನೆಂಬೊ |
ಈರೆರಡು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳು ಓಂದೊಂದರಲ್ಲಿ |
ಆರಾಧಿಸಿ ಬರೆದು ಬೀಜಾಕ್ಷರವೆನ್ನು |
ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿ ಎಂಟು ವರ್ಣಮಿಳಿತ |
ತಾರಮಂತ್ರವೆ ಸತ್ಯ ಇದರ ನಿಯಾಮಕ ವಿಶ್ವ |
ಮೂರುತಿ ಮೊದಲಾದ ಅಷ್ಟ ರೂಪಂಗಳುಂಟು |
ಸೌರಿ ರಾಹು ಮಧ್ಯ ಆದಿ ವರ್ಣವೆ ಲಿಪಿಸಿ |
ದ್ವಿರಷ್ಟ ಮಾತ್ರಾ ವರ್ಗವ ಇದಕೆ ಇಂದಿರಾ |
ಮಾರುತ ದೇವನ್ನ ಬರೆದು ಶ್ರುತಿ ಕಾಲಗಳ |
ಈ ರೀತಿಯಿಂದಲಿ ವಿಶ್ವನ್ನ ಸ್ಮರಿಸೆ |
ಕಾರುಣ್ಯ ಮಾಡುವನು ಮುಂದೆ ಕ ವರ್ಗ ಉ- |
ಕಾರ ತೈಜಸ ದೇವನ ಬರೆದು ಕ ವರ್ಗಕ್ಕೆ |
ಧಾರುಣಿ ಉದಕಾಗ್ನಿ ವಾಯು ಗಗನ ಭೂತ |
ಮೂರೆರಡು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಾನಿಗಳನ್ನು |
ತಾರೇಶ-ಸ್ವರ್ಭಾನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾ |
ಆ ರೋಹಿಣೆಯ-ಗುರು ಈರ್ವರ ನಡುವೆ ಮ- |
ಕಾರ ಪ್ರಾಜ್ಞ ಮೂರುತಿ ಚ ವರ್ಗ ಒಂದೊಂದಕೆ |
ಈರೆರಡು ಮೇಲೊಂದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳುಂಟು |
ವಾರ ವಾರಕೆ ಬಿಡದೆ ತತ್ವೇಶರುಗಳವಾಸ |
ತೋರುವ ತುರ್ಯದೇವನು ಟ ವರ್ಗಕೈದು |
ಮೀರದೆ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯ ಪಾಣಿ ಪಾದದಿ ಪಂಚ |
ಕಾರಣಿಕರಲ್ಲಿ ವಸ್ವಾದಿ ನಿರ್ಜರರೂ |
ಸಾರಿರೈ ಬುಧ-ಶುಕ್ರ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ವಿ- |
ಸ್ತಾರ ಇದನೆ ತಿಳಿದು ಶುಕ್ರ-ಚಂದ್ರನ ನಡುವೆ |
ಭೊರನ್ನ ಆತ್ಮಾಮೂರುತಿ ಬಿಂದು ತ ವರ್ಗ |
ಪೂರೈಸು ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರಗಳು ಶಬ್ದಾದಿ |
ಮಾರುತಗಳೈದು ಪ್ರಾಣಾದಿ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಕೊಂಡಿಪ್ಪರೈ ಮುಂದೆ ಲಾಲಿಸಿ ಕೇಳಿ |
ಗೌರೀಶನ ಶಿರದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪ ಕುಜನ ನಡುವೆ |
ಮೂರುತಿ ಆಂತರಾತ್ಮನು ಘೋಷ ಪ ವರ್ಗ |
ಆರನೇ ಮನೆ ಎನ್ನಿ ಇಲ್ಲಿಪ್ಪದು ಅಹಂ- |
ಕಾರ-ಬುದ್ಧಿ-ಚಿತ್ತ-ಮನಸು-ಚೇತನ ತತ್ವ |
ಮಾರಾರಿ ಮಿಗಿಲಾದ ದೇವತಿಗಳಕ್ಕು |
ಧಾರುಣಿಸುತ ಕೇತು ಇವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ |
ಶ್ರೀರಮಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಾಂತವೆಂಬೋದು ಓಂ- |
ಕಾರದೊಳಗಿನ ವರ್ಣ ಯ ವರ್ಗ ಚತುರ್ವಿಧಾ |
ಆರೊಂದು ಧಾತುಗಳು ತ್ವಕ್-ಚರ್ಮ-ರಕ್ತಾದಿ |
ವಾರಿಜ ಮಿತ್ರನ್ನ ಮುಸುಕುವನ ಶನಿ ಮಧ್ಯ |
ಬೀರುವೆನು ಜ್ಞಾನಾತ್ಮ ಅತಿಶಾಂತ ಶ ವರ್ಗ- |
ಕ್ಷಾಂತ ಸತ್ವ ರಜ ತಮ ತ್ರಯಾವಸ್ಥಿಗಳು ತಾರ ನಮೋ ನಾರಾಯಣವೆಂಬೊವೆಂಟು |
ಸೌರಿ ಮಿಕ್ಕಾದೆಂಟು ದಳದಲ್ಲಿ ಲಿಖಿಸೋದು |
ವಾರಿಜಭವನಯ್ಯ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯ |
ಶರೀರದೊಳಗಿದ್ದು ತನ್ನವಗೆ ತಿಳಿಪುವಾ ||೩||
ಝಂಪೆತಾಳ
ಹನ್ನೆರಡು ದಳವುಳ್ಳ ಕಮಲ ವಲಯಾಕಾರ |
ಚನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು ಇದರ ಮೇಲೆ |
ಇನ್ನು ಒಂದೊಂದು ದಳದೊಳಗೆ ಲಿಖಿಸಲಿಬೇಕು |
ಮನ್ನಿ ಪದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಾಲಬೋಧ |
ಮುನ್ನಾದಿ ದಳದಲ್ಲಿ ಮೇಷರಾಶಿಯ ಬರೆದು |
ಬಿನ್ನಣದಿ “ಓಂ ಓಂ” ಇದಕೆ ಕೇಶವಮೂರ್ತಿ |
ಭಿನ್ನ ವರ್ಣಂಗಳು “ಅ ಕ ಡ ಮ” ವೆಂಬವು ನಾಲ್ಕು |
ಇನ್ನಿತು ತಚಿಸಿ ಎರಡನೇದಳದಲ್ಲಿ |
ಸನ್ನುತಿಸು ವೃಷಭ “ಆ ಖ ಢ ಯ” ಚತುರವರ್ಣಗಳು |
“ಓಂ ನಂ” ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ ನೆನೆದು |
ಘನ್ನ ಮೂರನೆ ದಳದಿ ಮಿಥುನ ರಾಶಿಯ ಬಳಿಯ |
ವರ್ಣಿಸಿ “ಓಂ ಮೋಂ” ಮಾಧವದೇವನ್ನ |
ಗಣ್ಯ “ಇ ಗ ಣ ರ” ನಾಲ್ಕು ಮಾತ್ರಗಳ ಬರೆದು ನಿಜ- |
ವೆನ್ನಿ ನಾಲ್ಕನೆ ದಳಕೆ ಮನಸು ಮಾಡಿ |
ಪುಣ್ಯವೇ ಉಂಟು ಕರ್ಕರಾಶಿ “ಈ ಘ ತ ಲ” |
ವನ್ನು “ಓಂ ಭಂ” ವರ್ಣ ಗೋವಿಂದನು |
ನಿನ್ನೊಳಗೆ ತಿಳಿವುದೂ ಐದನೆ ಪತ್ರದಲಿ |
ಪೆಣ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯದಾ ಪೆಸರಿನ ರಾಶಿ |
“ಉ ಊ ಙ ಥ ವ” “ಓಂ ಗಂ” ಇದಕೆ ವಿಷ್ನುಮೂರ್ತಿ |
ಕನ್ಯೆಯಲಿ “ಋ ೠ ಚ ದ ಶ” “ಓಂ ವಂ” ವರ್ಣ ಮಧುಸೂ- |
ದನ ದೇವನ ಭಜಿಸು ಷಡ್ದಳದಲ್ಲಿ |
ಸನ್ಮತವಹುದು ತುಲಾರಾಶಿ “ಲೃ ಲೄ ಛ ಧ ಷ” ಗಳು |
ಇನ್ನು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ “ಓಂ ತೇಂ”(ಓಷ್ಠಾ) ಸಪ್ತಮ ದಳದಿ |
ಮಣ್ಣು ಭಕ್ಷಿಪ ಕ್ರಿಮಿ “ಏ ಐ ಜ ನ ಸ” ವರ್ಣ |
“ಓಂ ವಾಂ” ವಾಮನ ಅಷ್ಟಮ ದಳದಿ |
ಹೊನ್ನಿನಂಥ ಮಾತು ಧನು ರಾಶಿ ಲಿಪಿಸೆ ಸಂ- |
ಪನ್ನ “ಓ ಝ ಪ ಹ” “ಓಂ ಸುಂ” ಶ್ರೀಧರ |
ಇನ್ನು ನೋಡು ಪತ್ರ ನವಮದಲಿ ಈ ಪರಿ |
ಎನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಹತ್ತು ದಳದಿ |
ಇನಿತಾದರು ಸತ್ಯ ಮಕರ “ಜ ಞ ಫ ಳ” “ಔ ದೇ” |
ಅನಂತರೂಪಾತ್ಮಕ ಹೃಷೀಕೇಶ ಹನ್ನೊಂದನೆ ದಳದಲ್ಲಿ ಕುಂಭ |
“ಅಂ ಟ ಭ ಕ್ಷ” “ಓಂ” ಎನ್ನು “ವಾಂ” ಇದಕೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮನಾಭ |
ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಳದಿ ಮೀನ “ಅಃ ಠ ಭ” ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಚಿಸಿ “ಓಂ ಯಂ” ದಾಮೋದರ |
ಹನ್ನೆರಡು ದಳದೊಳಗೆ ಇಷ್ಟೆ ಭಗವದ್ರೂಪ |
ಹನ್ನೆರಡು ಮಾತೃಕೆಯ ಕೂಡಿಸಲು |
“ಓಂ ನಮೊ ಭಗವತೆ ವಾಸುದೇವಾಯ” ಪ್ರ- |
ಸನ್ನ ದೇವನ್ನ ನೋಡಿ ಏಕಪಂಚಾಶ-|
ದ್ವರ್ಣ ಓಂದೊಂದರಲಿ ಹಂಚಿ ಹಾಕಿ |
ಹನ್ನೆರಡು ರಾಶಿಗಳ ಬರೆದು ಸ್ತುತಿಸಿ |
ಧನ್ಯನಾಗೆಲೊ ಮುಂದೆ ದಳದ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ |
ರನ್ನ ತಾರಯೋಗ ಒಂಭತ್ತು ಪದದಂತೆ |
ಹನ್ನೆರಡು ರಾಶಿಗೆ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಿ |
ಪನ್ನಗಶಾಯಿ ಸಿರಿ ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲನ್ನ ಕಾ- |
ರುಣ್ಯವನು ಪಡೆದು ಚಿಂತಿಸು ಸುಹೃದಯದೊಳಗೆ ||೪||
ತ್ರಿವಿಡತಾಳ
ದ್ವಾದಶದಳವುಳ್ಳ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ |
ದ್ವಿದ್ವಾದಶಪತ್ರದ ಕಮಲ ಬರೆದು |
ಸಾಧಿಸು ಓಂದೊಂದು ದಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿ- |
ನೋದ ಚತುರವಿಂಶತಿ ವರ್ಣಗಳ |
ವೇದ ಮಾತಾ ಮಂತ್ರ ಇದೆ ಎನ್ನು ಕೇಶವ |
ಮಾಧವಾದಿ ವರ್ಣ ಮೂರ್ತಿಗಳ |
ಪಾದವೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಸೂರ್ಯನ ಗಮನ |
ಭೇದದಿಂದಲಿ ತಿಳಿ ನವವೀಥಿಯ |
ಐದಿಸು ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ಮೂರರ ಪ್ರಕಾರ |
ಆದಾವಿಲ್ಲಿಗೆ ತಾರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು |
ಐದೇಳು ರಾಶಿಗಳು ಹಂಚಿ ಹಾಕಲಾಗಿ |
ಪಾದ ಪಾದಾರ್ಧ ತ್ರಿಪಾದವಹುದು |
ಪಾದತ್ರಿಮಂತ್ರ ತತ್ಸವಿತುಃ ವರೇಣ್ಯಂ ಭ- |
ರ್ಗೋದೇವಸ್ಯ ಧೀಮಹಿ ಧಿಯೋಯೋನಃ ಪ್ರಚೋದಯಾ- |
ಆದಿ ಮೂರುತಿ ನಮ್ಮ ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲನ ಶ್ರೀ- |
ಪಾದವ ನೆರೆನಂಬು ಓಂ ಕಾರ ನುಡಿಯುತ್ತಾ ||೫||
ಅಟ್ಟತಾಳ
ಇದರ ಮೇಲೇ ಎಕ ಪಂಚಾಶದ್ದಳವುಳ್ಳ |
ಪದುಮವ ಬರೆದು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ |
ಮುದದಿಂದ ದ್ವಿರಷ್ಟ ಮಿಕ್ಕ ಮೂವತ್ತೈದು |
ಇದೆ ಇದೆ ದಳದೊಳು ಲಿಪಿಸಿ ಅಜಾದಿಯ |
ವೊದಗಿ ಸ್ತೋತ್ರವ ಮಾಡು ವರ್ಣದೇವತವೆಂದು |
ತುದಿ ಮೊದಲಿದರ ವಿಸ್ತಾರವೆ ಈ ಪರಿ |
ಇದೆ ಚಕ್ರಾಂಬುಜವೆಂದು ಕರೆಸುತಿಪ್ಪುದು |
ಹೃದಯಾಕಾಶ-ವಾರಿ-ಸ್ಥಂಡಿಲ-ಗಗನ-ಸೂರ್ಯ |
ವಿಧುಮಂಡಲ ಸಮಸ್ತ ಉತ್ತಮಸ್ಥಾನ |
ಇದೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ಸತ್ಕರ್ಮದಲಿ ನಿತ್ಯ |
ಪದೋಪದಿಗೆ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲಿಬೇಕು |
ಇದರೊಳು ಏಳುಕೋಟಿ ಮಂತ್ರಾರ್ಥವೆ ಉಂಟು |
ಆಧಿದೈವ ಆಧಿಭೂತ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವೇ ಉಂಟು |
ಅಧಿಕಾರತನ ಭೇದ ತಿಳಕೊಂಬ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ |
ಸದಮಲಾನಂದ ನಮ್ಮ ವಿಜಯ ವಿಠ್ಠಲರೇಯ |
ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತಿಪ್ಪ ಚಕ್ರಾಬ್ಜ ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ||೬||
ಆದಿತಾಳ
ಸ್ನಾನ ಉದಕ ಆಚಮನಿಯ ಸಂಧ್ಯಾರ್ಘ ತ್ರಿಪದ |
ಎಣಿಸುವಾಗ ನಾನಾ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುವಾಗ |
ಮೇಣು ಅರ್ಚಾ ಅರ್ಚನೆ ಪಾವಕಾಹುತಿ ಯಜ್ಞ |
ಕ್ಷೋಣಿ ಸುರರ ಪೂಜೆ ಆತ್ಮ ಸಂತೋಷ ಅನ್ನ |
ಪಾನಾದಿ ಕೊಡುವಾಗ ಇದನೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು |
ಏನೆಂಬೆನಯ್ಯ ಅವ ಅಪರೋಕ್ಷಿ ಎಂದಿಗೇ |
ಧ್ಯಾನಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧ ಜ್ಞಾನವಂತನಾಹಾ |
ಪ್ರಾಣನಾಗಿ ಇಪ್ಪರು ಹರಿ-ಸಿರಿ-ಪ್ರಾಣಾದ್ಯರು |
ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಂಬರು ಒಂದೊಂದು ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ |
ಆನಂದ ಗತಿಗೆ ಸಾಧನ ಬೇಕಾದರೆ |
ಮಾನವಾ ಇದನೆ ಕೈಕೊಂಡು ಆಲೋಚಿಸು |
ಸ್ಥಾನಸ್ಥಾನಕೆ ನಿನಗೆ ಶುಭವಕ್ಕು ಪುಸಿ ಅಲ್ಲ |
ದೀನನಾಥನಾದ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲರೇಯನ್ನ |
ಗಾನವ ಮಾಡಿರೊ ಗ್ರಹಿಸಿ ಈ ಪರಿಯಿಂದ ||೭||
ಜತೆ
ಸಿದ್ಧ ಸಾಧನವಿದು ಬಿಂಬ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ
ಪದ್ಮಿವಲ್ಲಭ ನಮ್ಮ ವಿಜಯವಿಠ್ಠಲ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ||೮||
Memories going back to school final days, I got an opportunity to visit chippagiri with my family. I dont know how to narrate my experience. I would still get goosebumps remembering that divine place. It is a lifetime experience. Chippagiri Nilaya salaho appa vijaya raaya
Vi” yendu nudiyalu, Vishnu dAsanAguvanu,
“Ja” yenalu janana hani
“Ya”yendu kondAde yama bhataru Oduvaru
“rAya” nendenalu hari kAva, vara veeva
Vijaya dasara Aradhane:
Every year, during Karthika Shudda Navami, Dashmi and UtwanDwadashi his ‘Aradhana’ is celebrated in Chippgiri, which is near Guntakal.
Aradhana 2016
Sri Gopala Dasaru, his primary sishya, constructed a temple for Anjaneya in front of the ‘Katte’. There is a pond close by called ‘Vijaya Thirtha’. It is believed that during his third visit to Kashi, Sri Vijaya Dasaru brought Ganges and installed it in that pond, for the benefit of his disciples.
Life History:
Sri.Vijayadasaru (1682 A.D-1755 A.D) is the Avatar of legendary Sage, Bhrugu Rishi. Among Haridasa lineage, He is highly revered and considered next only to Sri. Purandara Dasaru.
Vijayarayaru birth place – chikalaparavi
Birth Place – Cheekalaparvi, Manvi Taluk, Raichur District
It is believed that Vijaya dasaru is the son(Madhwapathi) of purandara dasaru in previous birth. Sri Purandaradasaru completed 4,25,000 kruthis and Sri Purandara Dasara wished to complete 5 Lakhs Kruthis, however, dasaru could not complete it. Thus shri dasaru told to his son Sri Madhwapathi Vittaladasaru to complete remaining 25000 kruthis in the next birth. Accordingly, Sri Vijayadasaru fulfilled the wish and completed with the Ankithanama of VijayaVithala!
On his visit to Gaya, Vijaya dasaru had a dream and he received the ankita from purandara dasaru. On another dream, he had received Tamboori from purandaru dasaru. Next day morning for real, he found a tamboori in his place.
His love for purandara dasaru has no bounds.check Vijaya dasaru composition on his Gurugalu: Guru purandara dasare nimma
Sri Vijayadasaru & Sri Gopaladasaru
When Bhaganna was practicing Astrology in Adawani, that time Sri Vijayadasaru visited Bhaganna and said Bhaghanna what ever the business you did for all these years is enough, close your business and follow me. Bhaganna did not say anything and followed the master. Shri Vijayadasaru bestowed him as Shri GopalaVithala ankita and Bhaganna never thought that he will become famous as Gopala Dasaru one day. At that time he had Strong faith and belief in himself. Sri Gopaladasaru has written many Ughaboghagas, Devaranamagalu and Pada Suladigalu under the Gopalvittala Ankitha. He has written many krithis on his master Sri Vijayarayaru. One of the greatest achievements in the life of Sri Gopaladasaru was that, with the order from his beloved Guru Sri Vijayadasaru, he has donated 40 years of his life to Manavi Sri Shrinivasacharya who later popularly known as Shri Jagannatha Dasaru.
Vijaya dasaru and Mohana dasaru:
Sri Vijayadasaru was going for the regular darshan of Yantroddharaka Hanmuman during purandara dasara araadhane time and met the ill child(Child with sores) and his mother yagyamma. He accepted Yagyamma as His sister and bathed the child singing the devaranama Chiranjeevu yaagelo chinna neenu. All the diseases got disappeared and the child looked so beautiful then on. Vijayadasaru named him as mohana. Mohana dasaru is considered as the adoped son of Vijaya dasaru
Once Sri Vijayarayaru decided to go for the kaasi yatra and called seethaamma(Wife of Mohana dasaru)and said that some harm may befall Her husband and she should not get stuck but remember Him at that time. (Vijayarayaru was a great aparoksha gyaani and could foresee the future).suddenly Mohana dasaru died and he was taken to Yamapatna. His wife locked the door with the body as the crowd had gathered around to force cremation and she immediately prayed to Sri Vijayarayaru. The sage told Yamadharmaraaja that a mistake had occurred and a shepherd named Mohana was to be taken and yama said it will take a long time for the soul to reach the earth but dasaru said that the body will be preserved till that time. Mohana dasaru got up as from sleep and the shepherd died and with tears he washed the guru’s feet singing the song Tande Vijaya Raayaa
Saagi baarayya Bhavarogada vaidyane
During Tirupathi brahmothsava, Vijaya dasaru took some time to reach chariot area. The chariot was not moving a bit. Vijaya dasaru arrived there and composed Saagi barayya and the next moment, Chariot started moving. check the song here: Sagi barayya bavarogada
Once Raghavendra Rao, a Tahsildar at Adoni was celebrating a wedding at his house and thousands of Brahmins flocked to his house for the wedding dinner. Dasappa was one among them. Contemptuously treated as the ‘Daasa, son of Koosu’. Dasappa ordered to prepare ‘Sandal paste’ for the thousands of Brahmins and none cared to know whether he had been served food. Poor Dasappa could not find place to sleep even that night. Such is the insolence of the rich towards the poor! Dasappa made his way to Chaagi (another village) nearby, Keshavaraya, the village officer invited him cordially and fed him sumptuously with Mrishtaanna. Dasappa blessed the host and continued his journey onward. He was Kashi bound. He reached Kashi, had his holy dip in the sacred Ganges and returned to his village in about 4 years. The parents brought a good bride ‘Aralamma’ and got Dasappa married to her. Dasappa spent 16 years married life and his parents being no more, he once again started off to Kashi. One night, Sri Hari having donned the attire of Puranadaradasa, appeared to him in his dream and showered His Bonediction on him, wrote Vijaya and disappeared proclaiming Dasappa as Vijayadasa. Dasappa had become ‘Vijayadasa’. His words became prophetic, people throned to him. Respect and regard began revolving around him. Contemptuous ‘Koosi’s son Dasa’ was now kingly in his status. Welcomes, Honours, Royal dinners, Royal treatments accrued and Vijayadasa was welcome every where. He finally reached Cheekalaparvi and worshipped Lord Ashvattha Narasimha, the presiding deity of his village. Aralamma’s joy knew no bounds. Her husband had returned to her
He clearly portrayed the poverty he faced in his earlier life and how his life has changed after becoming hari dasa with the song Ninna olumeyindha. This is one of the soul stirring compositions of Vijaya dasaru.
Destiny brought Vijayadasaru once again to village Chagi one day. The village officer Keshava Rao’s son had died that day. It was his marriage consummation day and all the kith and kin were aghast with this tagedy. Vijayadasaru gratefully remembered the host played by Keshavaraya when he was cordially treated years ago. He surrendered the Punya Phala of his pilgrimage to Kashi and brought back to life the young bridegroom, much to the happiness of all.
Abatthu parihara Ugabhoga:
In those days, the route from Adoni (where both Vijaya Dasa and Gopala Dasa were staying) to Udupi was full of dacoits and robbers. Vilaya Dasa told Gopala Dasa that no harm would come to him if he continued chanting the Ugabhoga through his journey. Vijaya Dasa warned Gopaa Dasa to be careful about a dacoit gang which was led by a Vaishnava called Bheema in Mandegadde near Udupi.
Vijaya Dasa said only the Ugabhoga could save Gopala Dasa from the clutches of the dacoit.
Gopala Dasa then took upadesha and collected Mantrakshathe from the Vijaya Dasa and left for Udupi with several others.
Gopala Dasa managed to fend off dacoits or thieves en route to Udupi by reciting the Ugabhoga. The Ugabhoga also transformed Bheema into a pious man. Gopala Dasa then came to Udupi where he had the darshana of Sri Krishna. Check the link: Ugabogha: Abatthu parihara Ugabogha
Smarisi Badukiro:
Shri kalluru subbannacharya is the author of this work. Subbannacharya was a famous scholar, renowned for his discourses on nyaya sudha. He treated haridasas with disrespect, considering them as pretenders who mislead ordinary people.
Once subbannacharya was in a dilemma since the cook who was supposed to provide the dishes for the lunch arranged in honor of his sudha discourse absented himself with very little notice. However, shri vijayadasaru came there, disguised as a cook and ensured that the function did not stop. Later when people recognized vijayadasaru, he humbly requested subbannacharya to continue with his discourse. But subbannacharya, who was furious, refused to do so; he heaped insult after insult on the calm vijayadasaru, who heard him out patiently.
Finally, when things reached a head, vijayadasaru looked around and saw a water-carrier. On questioning, it was obvious that the carrier was unlettered and a total stranger to the shastras. Vijayadasaru put some akshate (colored rice used for devotional purposes) on his head, and holding him by hand, asked him to lecture on the nyaya sudha! Wonder of wonders, a scholarly discourse flowed from the lips of the water carrier! In addition to delivering a superb lecture, he even highlighted the portions that subbannacharya himself was not sure of, and clarified all the doubts that the latter had! As soon as vijayadasaru removed his hand, the water carrier relapsed to his true self. Subbannacharya was wonderstruck, and truly humbled by the experience.
The divine spark in him was awakened, and in a flash he recognized the greatness of vijayadasaru. He immediately fell at his feet, and with tears in his eyes, begged his forgiveness. He realized the foolishness of his ways, and requested vijayadasaru to accept him as his disciple. Vijayadasaru sent him to another disciple of his, panga nama dasaru, who in turn initiated subbannacharya into haridasahood and gave him the ankita of ‘vyasa viththala’. Check the link: Vijaya kavacha
Source:www.vijayadasaru.net
Vijaya dasaru and Jagannatha dasaru:
Sri Srinivasacharyaru, son of Karnika Narasimhacharya, had a profound knowledge of Madhwa Shastra.
Because of his great panditya in Sanskrit, he had least respect for Daasa parampare. Once Vijayadasaru had visited Srinivasacharyaru’s place. He had sent his shishya to invite Jagannatha Dasaru for Theerthaprasada. Srinivasachar agreed to come. After the pooja is over, Vijayadasaru, sent his disciple to call Srinivasaacharyaru for the bhojana, Srinivasacharya told that he suffering from Stomach pain, and could not come.
After this incident, immediately Srinivasacharya developed severe stomach pain, which could not be controlled by any medicine. He was restless, not getting sleep at all, not able to eat anything. Day by day, the pain grew and it was untollerable. He went to Tirupathi, Mantralaya, Ghatakachala, everywhere in vain. Rayaru came in his dream and asked him to meet Vijayadasaru only for remedy.
So, he came back to Vijayadasaru and sought his excuse for his ignoring Dasaru. Vijayadasaru immediately directed Gopaladasaru to give Ayurdana of 40 years. Gopaladasaru readily agreed and gave 40 years of his life to Srinivasacharyaru. Then Srinivasacharya got ankitha in Chandrabhaga river by Sri Purandaradasaru as “Jagannatha vittala”, and he went on to write Harikathamruthasara, and many many devotional songs, suladees, ugabogaas in Kannada and Sanskrit.
Vijaya dasara katteAshwath narayana temple near vijaya rayara katteMukhya prana devaru installed by vijaya dasaru and the place where gopala dasaru got his ankitha
Chippagiri Address & Contact :
‘Sri Vijayadasara Seva Trust’,
Sri Vijayadasara Katte,
Aloor Taluk,
Kurnool District,
Chippagiri Post-518396.
Venkob Das (President) – +919052042932 (for advance room booking at chippagiri)
Madhwa 